است در جهانشناسي براساس آيينهاي كيمياگري، و بخشي از شريعت تائويي به شمار ميرود.
پانايتيوس
پانايتيوس1 رودسي در حدود 180 زاده شد، در روم و در خارج از روم، مخصوصاً در اردوي اسكيپيو آفريكانوس برآمد، و در 110 - 109 درگذشت. فيلسوف رواقي كه يك چند با بولوبيوس در روم ميزيست و در اشاعهٴ فلسفهٴ رواقي در ميان روميان تأثير اساسي داشت. او لزوم قرار دادن طبيعيات -- يعني معارف مثبت -- را برمبناي فلسفه تأكيد ميكرد و تنجيم و غيبگويي را مردود ميشمرد. گزيدهاي از رسالهٴ او دربارهٴ وظيفهٴ خارجي در وظيفههاي سيسرون نقل شده است، كتابهاي 1 و 2.2 ممكن است سيسرون نوشتههاي ديگر پانايتيوس را هم به همين طريق مورد استفاده قرار داده باشد.
ج. رياضيات و نجوم هلنيستي و چيني
هيپارخوس
هيپارخوس3 اهل نيقيهٴ4 بيتنيا، در ربع سوم قرن در رودس به شكوفايي رسيد. منجم، رياضيدان و جغرافيدان. در رودس، همچنين در اسكندريه از 161 به بعد (يا از 146) تا 127 به رصدهاي نجومي پرداخت. ممكن است تمام ابزارهاي بطليموس، جز ربع مجيب5، به وسيلهٴ او اختراع شده يا به كار رفته باشد (ازقبيل عضاده6، همچنين ابزار سنجش اختلاف منظر7 و نصفالنهار8).
او نخستين راصد يوناني است كه دايرهٴ ابزارهايش را به 360 درجه تقسيم كرد؛ نخستين كرهٴ سماوي را، كه در تاريخ ثبت شده ساخت؛ او تكنيك تصوير استريوگرافيك را به كار برد، يا احتمالاً ابداع كرد؛ و رصدهاي نجومي زيادي را با صحت چشمگيري صورت داد. با اين حال محافظهكاري و حجب مفرط ذهنياش او را از رد نظام زمين مركزي مانع شد، و مسئوليت تسلط طولاني اين نظام بر فكر بشري را پذيرفت. او براي توضيح حركات سيارات، مخصوصاً خورشيد و ماه، نظريات فلك تدوير و فلك خارج از مركز را با هم سازگار كرد (احتمالاً اين دومي به وسيلهٴ خود او معرفي شد). او رصدهاي يونانيان و كلدانيان سلف خود را بهطور منظم و با بينشي انتقادي به كار برد و اين به او امكان داد تا تقديم اعتدالين سالانه را "36 حساب كند